Εξαγωγή φρονιμίτη: Πότε χρειάζεται και τι πρέπει να γνωρίζουμε

Οι φρονιμίτες, ή τρίτοι γομφίοι, είναι τα τελευταία δόντια που εμφανίζονται στο στόμα και συνήθως ανατέλλουν στην ύστερη εφηβεία ή στις αρχές της ενήλικης ζωής. Σε αρκετές περιπτώσεις ανατέλλουν φυσιολογικά και δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα. Σε άλλες, όμως, μπορεί να παραμείνουν έγκλειστοι, να ανατείλουν μερικώς ή να πάρουν λανθασμένη θέση, προκαλώντας πόνο και άλλες επιπλοκές.

Η εξαγωγή φρονιμίτη είναι μία πολύ συχνή οδοντιατρική πράξη. Δεν χρειάζεται, όμως, σε κάθε περίπτωση να αφαιρούνται όλοι οι φρονιμίτες. Η ανάγκη εξαγωγής αποφασίζεται μετά από κλινικό και ακτινογραφικό έλεγχο.

Γιατί δημιουργούν προβλήματα οι φρονιμίτες;

Ένας από τους βασικότερους λόγους είναι η έλλειψη διαθέσιμου χώρου στη γνάθο. Όταν ο φρονιμίτης δεν μπορεί να ανατείλει σωστά, μπορεί να παραμείνει μέσα στο οστό ή κάτω από τα ούλα. Μπορεί επίσης να ανατείλει υπό γωνία και να πιέζει το διπλανό δόντι. Σε άλλες περιπτώσεις, ένα μέρος του δοντιού παραμένει καλυμμένο από ούλα, δημιουργώντας μία περιοχή όπου συγκεντρώνονται εύκολα μικρόβια και υπολείμματα τροφών.

Ποια συμπτώματα πρέπει να μας ανησυχήσουν;

Η παρουσία προβληματικού φρονιμίτη μπορεί να προκαλέσει:

• πόνο στο πίσω μέρος της γνάθου,
• πρήξιμο ή ευαισθησία των ούλων,
• δυσκολία στο άνοιγμα του στόματος,
• δυσάρεστη γεύση ή κακοσμία,
• φλεγμονές γύρω από το δόντι,
• τερηδόνα στον φρονιμίτη ή στο διπλανό δόντι.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας έγκλειστος φρονιμίτης μπορεί να μην προκαλεί κανένα σύμπτωμα. Για αυτό ο ακτινογραφικός έλεγχος είναι σημαντικός όταν υπάρχει σχετική ένδειξη.

Πώς πραγματοποιείται η εξαγωγή;

Η εξαγωγή πραγματοποιείται πάντοτε με τοπική αναισθησία. Ανάλογα με τη θέση και την ανατομία του δοντιού, μπορεί να πρόκειται για μία απλή εξαγωγή ή για χειρουργική αφαίρεση και ανάλογα με τη δυσκολία μπορεί να εξαχθεί από γενικό οδοντίατρο ή γναθοχειρουργό.

Πριν από τη διαδικασία, ο οδοντίατρος ή ο γναθοχειρουργός αξιολογεί την ακτινογραφία και σχεδιάζει την επέμβαση με βάση τη θέση του φρονιμίτη και τη σχέση του με τις γειτονικές ανατομικές δομές.

Τι να περιμένουμε μετά;

Μετά την εξαγωγή μπορεί να εμφανιστούν ήπιο πρήξιμο, ενόχληση ή περιορισμός στο άνοιγμα του στόματος. Η ένταση και η διάρκεια εξαρτώνται από τη δυσκολία της εξαγωγής και από τον οργανισμό του κάθε ασθενούς.

Ο ασθενής λαμβάνει συγκεκριμένες οδηγίες για τη φροντίδα της περιοχής, τη διατροφή και τη στοματική υγιεινή.

Πότε πρέπει να γίνει έλεγχος;

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μέχρι να εμφανιστεί έντονος πόνος. Ένας οδοντιατρικός έλεγχος μπορεί να δείξει αν οι φρονιμίτες έχουν αρκετό χώρο για φυσιολογική ανατολή ή αν υπάρχει πιθανότητα να δημιουργήσουν προβλήματα.

Συμπέρασμα

Η εξαγωγή φρονιμίτη δεν είναι απαραίτητη σε κάθε περίπτωση. Όταν όμως υπάρχει σαφής ένδειξη, η έγκαιρη αντιμετώπιση μπορεί να προλάβει επαναλαμβανόμενες φλεγμονές, τερηδόνα και προβλήματα στα γειτονικά δόντια. Η σωστή απόφαση βασίζεται πάντα στην κλινική εξέταση και στην εξατομικευμένη αξιολόγηση κάθε ασθενούς.